فریاد برای حیوانات

ببین جیگرت حال بیاد....

نظری به داستان ابراهیم(ع)

"ابراهیم خوابی می‌بیند و مطابق آن خداوند از او می‌خواهد که سر فرزند خود اسماعیل را ببرد نه هیچ توضیحی داده می‌شود که چرا باید سر فرزند بریده شود و نه گناهی از فرزند سر زده که مستوجب مرگی به این شیوه باشد. پدر با فرزند در میان می‌گذارد و فرزند می‌پذیرد. راهی می‌شوند برای قربانگاه.  پدر کارد به گلوی فرزند می‌کشد. کارد نمی‌برد و گویی خداوند ندا می‌دهد که گوسفندی به جای فرزند قربانی شود.هر ساله عید قربان جشن گرفته می‌شود و قربان کردن گوسفند  از اعمال حاجیان است."

از دیدگاه مسلمانان  یعنی :انسان را به پای مقدسات قربان مکن.قربان کردن انسان به پای خدایان، سنتی دیرینه در ادیان ابتدایی بود و هنوز هم در گوشه و کنار هند و بخش‌هایی از آفریقا وجود دارد.و دلایلی از این دست .... 

حالا در این داستان  گوسفند چه کاره ست؟  کاراکتر گوسفند "مادر مرده " و "پدر مرده " و  "فرزند مرده ی آینده " واقعن چرا  در این داستان درج شده  لابد خود خدای مهربان (!) می داند و بس ! 

 نظر مخالفان بیشتر بر اینست که در این روز بیش از دو میلیون گوسفند فقط در شهر مکه قتل عام می شوند. برای اکثریت مردم این اتفاق امری بدیهی و حتی خجسته است که باید آن را جشن گرفت!(خصوصا قربانی کردن گوسفندان  در حج که تلی گوشت فاسد بشود که با بولدزر کوه گوشت‌ها را خاک کنند!) این داستان در وهله اول بیان کننده این امر مهم است که مذهب و ایمان به خدا تا چه  اندازه ممکن است خطرناک باشد تا آن مرحله که کسی را وا می دارد فرزندش را بدون آنکه کوچکترین گناهی مرتکب شده باشد بکشد. در آن داستان معلوم نیست خدا بعد از آنکه ایمان ابراهیم برایش ثابت شده آیا  دستور لغو سر بریدن فرزند ابراهیم کافی نبوده و حتماً باید گوسفندی می فرستاد تا به جای اسماعیل سر بریده شود؟ آیا خدا در این روز جشن خون ریزی را پایه گذاری کرد تا از آن پس صدها سال پیروانش سالگرد این روز فرخنده را با خونریزی جشن  بگیرند؟

گلوی گاو را در حالت آویزان پاره می کنند  

********************************************************** 

صادق هدایت در دو کتاب مستقل به نامهای " فواید گیاهخواری " و " انسان و حیوان " نظراتی در این زمینه ارائه داده است .لینک دانلود این دورا در انتهای همین متن جهت دوستان قرار داده ام  . بخشی از کتاب فواید گیاهخواری را در زیر می آورم :

"خون تازه ای که از هر سو روان است ، فریادهای جان گداز حیوانات ، جسدهایی که به خون آغشته شده و با تشنج می لرزند، ناله گوسفندان و همهمه صدای دشنام و داد و فریادآدمیان ... حیوانات بیچاره از این منظره چرکین و بوی گوشت گندیده و خون برادرانشان پیش بینی سرگذشت هولناک خود را می نمایند. پذیرایی کنندگان آنها را با چهره های درنده و طماع جلو آمده ، هرکدام کارد و ساطور خونین به دست دارند و روی پیش دامنی آنها از خون بسته شده سیاه رنگ و چربی ، برق می زند؛ سپس آنها را به زحمت از همدیگر جدا کرده ، کشان کشان به گوشه ای می برند؛ بعد دست ها و پاهای حیوان را گرفته ، تا می کنند و اگر خواست استقامت بنماید با لگد و زور ورزی او را به زمین می زنند. حیوان دیوانه وار کوشش می کند تا خودش را از زیر دژخیم رها بنماید؛ اما سر اورا پیچ داده ، گلویش را با کارد پاره می کنند، آن وقت خون فوران میزند. هردفعه که هوا از ریه های او بیرون می اید صدای خشکی تولید کرده ، خون به اطراف پاشیده می شود. پس از آن مدتی دست و پا زده ، در خون خودش غوطه می خورد و هنوز جانش بیرون نرفته که سر او را جدا نموده، بادش می کنند. چشم های سیاه و درخشان حیوان که تا چند دقیقه پیش از زندگانی سرشار بود، غبار مرگ پرده ای روی آنرا می پوشاند و زبان از دهانش با کف خونین بیرون می آید .  بعد از آن شکمش را شکافته ، دل و روده حیوان را بیرون می شکند. بوی پشگل وبخاری که در هوا پراکنده  می شود و خون غلیظ گندیده که مگس و پشه روی آن پرواز می کنند، منظره چرکین و مهیبی را نمایان می سازد.

                                                        ***

مردم شکم خودشان را پر از این گوشت مردار کرده و در همه خانه ها هنگام خوراک بوی دل به هم زن عضلات سرخ کرده و پخته شده که با هزار گونه آب و تاب رنگرزی پیرایش کرده اند بلند می شود. بچه ، زن و مرد از این تکه ها می خورند و این ها همان مردمانی هستند که لاف تربیت و ظرافت و پاک دامنی و پرهیزکاری و مهربانی می زنند .

                                                                           ***

 وقتی که به فکر فرو روید که معده ها پر از لاشه و خون لخته شده حیوانات  می باشد بسیار ترسناک است ؛ نه از نظر زجر و شکنجه حیوانات ، بلکه به سبب آن که بدون لزوم ، انسان احساسات رحم و اتحاد با مخلوقات طبیعت را در خودش به زور خفه کرده است.

                                                        ***

مهربانی چه لغت پوچ و اسم  بی مسمایی است. هرگاه اندکی قلب حساس داشته باشید و به شکنجه ها و ناله های دردناک و همچنین نگاه های پر از عجز و لابه تمام حیواناتی که در کشتارگاهها ، باغ وحش ها و سیرکها سر می برند، فکر بنمایید به کلی از خوردن گوشت جانوران بیزار خواهید شد

                                                         ***

چون اصل آدمی گیاهخواربوده و هست.چگونه انتظار دارید جهانی آرام و بدون کنش و درگیری داشته باشیم،در حا لیکه روزانه میلیون ها حیوان بی زبان و بی گناه سربریده می شوند. مردم دنیا همیشه از یکدیگر سوال می کنند چرا اینقدر دنیا بی رحم  شده و دایم ابرقدرت ها درحال جنگ و خونریزی هستند ، و در این میان تمام بدبختی ها ی جنگ بر مستضعفان دنیا تحمیل می شود، مردم نمی دانند که خود باعث این کشتارها و خونریزی ها هستند، وقتی انسان خونخوار باشد پس خواهان خون می شود و روح آرام او ناآرام می شود و قلبش تیره و تار می گردد و خشونت تمام وجودش را فرا می گیرد ، پس باید برای ارضای قلب پر از خشم و تاریکش ، خون بریزد که می بینید در حال انجام آن می باشد. جنگ های تاریخی بین اقوام مختلف دنیا ، ثمره یی جز پایین آوردن سطح انسانیت برای بشر به ارمغان نیاورده است.

                                                           ***

متاسفانه حیوانات نگون بخت علاوه بر اینکه هر روز کشته می شوند ، برای مراسم ضد اخلاقی و دور از انسانیت (قربانی کردن) نیز کشته می شوند. قربانی حیوانات برای بدست آوردن چه چیز گران قیمتی انجام می گیرد؟ این دستور برای آن دوران جاهلیت انسانها بود که اینقدر نادان و نابخرد بودند که همنوعان خویش را برای بتان سنگی و چوبی قربانی می کردند و با این اتفاق خداوند جلوی قربانی کردن بی شمار انسانها را گرفت . انسانها به این درجه فهم و شعور رسیدند که نباید دیگر فریب حاکمان خود را بخورند و عزیزانشان را برای خدایانشان قربانی کنند ولی هنوز به این درجه فهم و شعور نرسیده اند که دیگر زمان قربانی کردن حیوانات هم تمام شده و نباید اینقدر خونریزی در دنیا راه انداخت.این دستور خداوند برای آن دوران بود نه اینکه قرنهای متمادی این حیوانات را به خاطر مسائل خودخواهانه انسانها قربانی کرد.همیشه حاکمان و پادشاهان از جهل و نادانی قوم خود سوءاستفاده میکردند و میکنند و ذهن آنها را با مسائلی از قبیل قربانی کردن جهت مراسم دینی ومذهبی مشغول میکردند ومیکنند، تا مردم فکرشان همیشه درگیر خرافات وعقیده های بی پایه واساس باشد، تاآنها با خیال راحت برآنها فرمانروایی کنند وثروت، مال وجان آنها را چپاول کنند ..." 

 لینک دانلود کتاب انسان و حیوان

http://www.4shared.com/file/134839864/308112b3/Ensan_Va_Heyvan.html

لینک دانلود کتاب فواید گیاهخواری

www.ketabfarsi.org/ketabkhaneh/ketabkhani_3/ketab3458/ketab3458.pdf

 منبع:کلوب صادق هدایت.کلوب.کام....

نظری به داستان ابراهیم(ع)

"ابراهیم خوابی می‌بیند و مطابق آن خداوند از او می‌خواهد که سر فرزند خود اسماعیل را ببرد نه هیچ توضیحی داده می‌شود که چرا باید سر فرزند بریده شود و نه گناهی از فرزند سر زده که مستوجب مرگی به این شیوه باشد. پدر با فرزند در میان می‌گذارد و فرزند می‌پذیرد. راهی می‌شوند برای قربانگاه.  پدر کارد به گلوی فرزند می‌کشد. کارد نمی‌برد و گویی خداوند ندا می‌دهد که گوسفندی به جای فرزند قربانی شود.هر ساله عید قربان جشن گرفته می‌شود و قربان کردن گوسفند  از اعمال حاجیان است."

از دیدگاه مسلمانان  یعنی :انسان را به پای مقدسات قربان مکن.قربان کردن انسان به پای خدایان، سنتی دیرینه در ادیان ابتدایی بود و هنوز هم در گوشه و کنار هند و بخش‌هایی از آفریقا وجود دارد.و دلایلی از این دست .... 

حالا در این داستان  گوسفند چه کاره ست؟  کاراکتر گوسفند "مادر مرده " و "پدر مرده " و  "فرزند مرده ی آینده " واقعن چرا  در این داستان درج شده  لابد خود خدای مهربان (!) می داند و بس ! 

 نظر مخالفان بیشتر بر اینست که در این روز بیش از دو میلیون گوسفند فقط در شهر مکه قتل عام می شوند. برای اکثریت مردم این اتفاق امری بدیهی و حتی خجسته است که باید آن را جشن گرفت!(خصوصا قربانی کردن گوسفندان  در حج که تلی گوشت فاسد بشود که با بولدزر کوه گوشت‌ها را خاک کنند!) این داستان در وهله اول بیان کننده این امر مهم است که مذهب و ایمان به خدا تا چه  اندازه ممکن است خطرناک باشد تا آن مرحله که کسی را وا می دارد فرزندش را بدون آنکه کوچکترین گناهی مرتکب شده باشد بکشد. در آن داستان معلوم نیست خدا بعد از آنکه ایمان ابراهیم برایش ثابت شده آیا  دستور لغو سر بریدن فرزند ابراهیم کافی نبوده و حتماً باید گوسفندی می فرستاد تا به جای اسماعیل سر بریده شود؟ آیا خدا در این روز جشن خون ریزی را پایه گذاری کرد تا از آن پس صدها سال پیروانش سالگرد این روز فرخنده را با خونریزی جشن  بگیرند؟

گلوی گاو را در حالت آویزان پاره می کنند  

********************************************************** 

صادق هدایت در دو کتاب مستقل به نامهای " فواید گیاهخواری " و " انسان و حیوان " نظراتی در این زمینه ارائه داده است .لینک دانلود این دورا در انتهای همین متن جهت دوستان قرار داده ام  . بخشی از کتاب فواید گیاهخواری را در زیر می آورم :

"خون تازه ای که از هر سو روان است ، فریادهای جان گداز حیوانات ، جسدهایی که به خون آغشته شده و با تشنج می لرزند، ناله گوسفندان و همهمه صدای دشنام و داد و فریادآدمیان ... حیوانات بیچاره از این منظره چرکین و بوی گوشت گندیده و خون برادرانشان پیش بینی سرگذشت هولناک خود را می نمایند. پذیرایی کنندگان آنها را با چهره های درنده و طماع جلو آمده ، هرکدام کارد و ساطور خونین به دست دارند و روی پیش دامنی آنها از خون بسته شده سیاه رنگ و چربی ، برق می زند؛ سپس آنها را به زحمت از همدیگر جدا کرده ، کشان کشان به گوشه ای می برند؛ بعد دست ها و پاهای حیوان را گرفته ، تا می کنند و اگر خواست استقامت بنماید با لگد و زور ورزی او را به زمین می زنند. حیوان دیوانه وار کوشش می کند تا خودش را از زیر دژخیم رها بنماید؛ اما سر اورا پیچ داده ، گلویش را با کارد پاره می کنند، آن وقت خون فوران میزند. هردفعه که هوا از ریه های او بیرون می اید صدای خشکی تولید کرده ، خون به اطراف پاشیده می شود. پس از آن مدتی دست و پا زده ، در خون خودش غوطه می خورد و هنوز جانش بیرون نرفته که سر او را جدا نموده، بادش می کنند. چشم های سیاه و درخشان حیوان که تا چند دقیقه پیش از زندگانی سرشار بود، غبار مرگ پرده ای روی آنرا می پوشاند و زبان از دهانش با کف خونین بیرون می آید .  بعد از آن شکمش را شکافته ، دل و روده حیوان را بیرون می شکند. بوی پشگل وبخاری که در هوا پراکنده  می شود و خون غلیظ گندیده که مگس و پشه روی آن پرواز می کنند، منظره چرکین و مهیبی را نمایان می سازد.

                                                        ***

مردم شکم خودشان را پر از این گوشت مردار کرده و در همه خانه ها هنگام خوراک بوی دل به هم زن عضلات سرخ کرده و پخته شده که با هزار گونه آب و تاب رنگرزی پیرایش کرده اند بلند می شود. بچه ، زن و مرد از این تکه ها می خورند و این ها همان مردمانی هستند که لاف تربیت و ظرافت و پاک دامنی و پرهیزکاری و مهربانی می زنند .

                                                                           ***

 وقتی که به فکر فرو روید که معده ها پر از لاشه و خون لخته شده حیوانات  می باشد بسیار ترسناک است ؛ نه از نظر زجر و شکنجه حیوانات ، بلکه به سبب آن که بدون لزوم ، انسان احساسات رحم و اتحاد با مخلوقات طبیعت را در خودش به زور خفه کرده است.

                                                        ***

مهربانی چه لغت پوچ و اسم  بی مسمایی است. هرگاه اندکی قلب حساس داشته باشید و به شکنجه ها و ناله های دردناک و همچنین نگاه های پر از عجز و لابه تمام حیواناتی که در کشتارگاهها ، باغ وحش ها و سیرکها سر می برند، فکر بنمایید به کلی از خوردن گوشت جانوران بیزار خواهید شد

                                                         ***

چون اصل آدمی گیاهخواربوده و هست.چگونه انتظار دارید جهانی آرام و بدون کنش و درگیری داشته باشیم،در حا لیکه روزانه میلیون ها حیوان بی زبان و بی گناه سربریده می شوند. مردم دنیا همیشه از یکدیگر سوال می کنند چرا اینقدر دنیا بی رحم  شده و دایم ابرقدرت ها درحال جنگ و خونریزی هستند ، و در این میان تمام بدبختی ها ی جنگ بر مستضعفان دنیا تحمیل می شود، مردم نمی دانند که خود باعث این کشتارها و خونریزی ها هستند، وقتی انسان خونخوار باشد پس خواهان خون می شود و روح آرام او ناآرام می شود و قلبش تیره و تار می گردد و خشونت تمام وجودش را فرا می گیرد ، پس باید برای ارضای قلب پر از خشم و تاریکش ، خون بریزد که می بینید در حال انجام آن می باشد. جنگ های تاریخی بین اقوام مختلف دنیا ، ثمره یی جز پایین آوردن سطح انسانیت برای بشر به ارمغان نیاورده است.

                                                           ***

متاسفانه حیوانات نگون بخت علاوه بر اینکه هر روز کشته می شوند ، برای مراسم ضد اخلاقی و دور از انسانیت (قربانی کردن) نیز کشته می شوند. قربانی حیوانات برای بدست آوردن چه چیز گران قیمتی انجام می گیرد؟ این دستور برای آن دوران جاهلیت انسانها بود که اینقدر نادان و نابخرد بودند که همنوعان خویش را برای بتان سنگی و چوبی قربانی می کردند و با این اتفاق خداوند جلوی قربانی کردن بی شمار انسانها را گرفت . انسانها به این درجه فهم و شعور رسیدند که نباید دیگر فریب حاکمان خود را بخورند و عزیزانشان را برای خدایانشان قربانی کنند ولی هنوز به این درجه فهم و شعور نرسیده اند که دیگر زمان قربانی کردن حیوانات هم تمام شده و نباید اینقدر خونریزی در دنیا راه انداخت.این دستور خداوند برای آن دوران بود نه اینکه قرنهای متمادی این حیوانات را به خاطر مسائل خودخواهانه انسانها قربانی کرد.همیشه حاکمان و پادشاهان از جهل و نادانی قوم خود سوءاستفاده میکردند و میکنند و ذهن آنها را با مسائلی از قبیل قربانی کردن جهت مراسم دینی ومذهبی مشغول میکردند ومیکنند، تا مردم فکرشان همیشه درگیر خرافات وعقیده های بی پایه واساس باشد، تاآنها با خیال راحت برآنها فرمانروایی کنند وثروت، مال وجان آنها را چپاول کنند ..." 

 لینک دانلود کتاب انسان و حیوان

http://www.4shared.com/file/134839864/308112b3/Ensan_Va_Heyvan.html

لینک دانلود کتاب فواید گیاهخواری

www.ketabfarsi.org/ketabkhaneh/ketabkhani_3/ketab3458/ketab3458.pdf

 منبع:کلوب صادق هدایت.کلوب.کام....

دستانت را در موهایم فرو می کنی و مرا به این سو و آن سو می کشی ، بدون اینکه لحظه ای درنگ کرده باشی . در مقابل مقاومت های من به من لگد می زنی و با خشونت مرا تکان می دهی . رعشه بر اندامم می افتد و ترس تمام وجودم را فرا میگیرد . چاره ای جز پیروی از تو ندارم . دست تقدیر و طبیعت اینگونه تعیین کرده که تو ارباب باشی و من برده . تو ظلم کنی و من تحمل کنم. تو مرا از موهایم بلند کنی و من هیچ نگویم . ظلم به من و دوستانم چنان در تو نهادینه شده که دراین باره به خود تردیدی راه نمی دهی . هیچ گاه خود را در جای من گذاشته ای ؟آیا می دانی که من هم مثل تو عصب دارم ؟! آری ، من درد را حس می کنم ! زمانیکه تو مرا از موهایم بلند می کنی ، ان زمان که دست مرا می کشی ! من درد را حس می کنم . من جلبک نیستم !!






می گویند باید آلت قتاله ات تیز باشد تا ما درد کمتری را تحمل کنیم ! اما بدان فرق چندانی برای ما ندارد . در هر صورت تو می خواهی جان مرا بگیری . با ارزش ترین گوهری که دارم . من همان قدر جانم را دوست دارم که تو جان خود را دوست داری . کارد تیز یا کارد کند ؟! مگر برای تو فرقی دارد که گردنت را چگونه قطع کنند ؟! مرگ یعنی پایان تمام زیبایی ها . فکر می کنی با استفاده از چاقوی تیز با من مهربانی کردی ؟! مگر چاقوی تیز درد ندارد ؟ مگر تو وقتی دستت را می بری ، دستت نمی سوزد ؟ من هم مثل تو عصب دارم . من هم درد را همانگونه که تو حس می کنی ، حس می کنم . من جلبک نیستم !




فرزندانم را از همان لحظهء تولد از من جدا می کنی . سرنوشت مرگ و زندگی ما دست توست و تو همانگونه که میل داشته باشتی آن را برای ما رقم می زنی . ارادهء تو تعیین کنندهء آیندهء من و فرزندانم است . همه چیز به تو منتهی می شود و تو تصمیم گیرنده ای .
ممکن است میل برهء تو دلی داشته باشی ، که در آن هنگام فرزند متولد نشدهء مرا به زور از من می گیری در مقابل چشمان من می کشی . و البته ممکن است امروز هوس کباب بره کرده باشی ، و در آن صورت فرزند تازه متولد شدهء مرا درحالیکه غافل از ناملایمتی های این جهان بی رحم مشغول بازی و شادی است میگیری و سر می بری و می خوری . او پر از شادی ، سرزندگی ، بازیگوشی و حیات بود ، و تو در یک لحظه او را خاموش کردی . او دوست داشت بزرگ شود ، در چمن زار ها بدود و با دیگر بره ها بازی کند و بوی علف تازه را با تمام وجود حس کند ، و تو دوست داشتی کباب بره بخوری !
او فرزند من بود و من او را دوست داشتم ! می فهمی !؟ دقیقا به همانگونه ای که تو فرزندت را دوست داری . چرا فکر می کنی ما عاطفه و محبت نداریم ؟ من هم مثل تو یک پستاندارم . من هم فرزندم را دوست دارم . من هم مملوء از محبت نسبت به بچه ام هستم. من مرگ را می فهمم . من جلبک نیستم !

ما را در کامیون ها و باربرهای کوچک میچپانید و به وحشیانه ترین شکل ممکن به کشتارگاه ها می برید . احساس خفگی ، احساس ترس . من هم مثل تو از اکسیژن استفاده می کنم ، و از اینکه با فشار در یک محفظهء کوچک و شلوغ قرار بگیرم متنفرم . احساس خفگی می کنم. مرا غرق ضربات چوب و چماق نکن ! به من لگد نزن ! به صورتم پا نکوب !
امان بده ! امان بده !
دوستان و خواهر و برادرنم را در مقابل چشمان من سر نبر . ناله و فغان آنها مرا کر می کند . صدای پاره شدن خرخره ، فوارهء خون ، نفس ها تند شده و به شمارش می افتند . مشاهدهء صحنهء جان کندن آنها لرزه به اندامم می اندازد . من آنها را دوست دارم ، دقیقا همانگونه که تو اعضای خانواده ات را دوست داری . مگر تو دوست داری اینگونه عزیزانت را جلوی چشمانت از تو بگیرند ؟! اگر زبان ندارم تا فریاد بزنم و از زمین و زمان دادخواهی کنم به این معنا نیست که درد و رنج و غصه را حس نمی کنم . من مرگ و حس از دست دادن را درک می کنم . من جلبک نیستم !






چه تفاوتی بین من با سگ و گربهء دلبند تو هست که تو آن ها را دوست داری ولی من را دوست نداری ؟! چرا هرگاه صحبت از حقوق حیوانات می شود تو صرفا به یاد آن گربهءکور و یا آن سگ چلاق می افتی ، اما حتی لحظه ای به من و خواهر و برادرنم فکر نمی کنی ؟ مگر ما حیوان نیستیم ؟! مگر من درد را حس نمی کنم ؟ مگر آن سگی که تو برایش دلسوزی می کنی درد را بیشتر از من حس می کند ؟!
چرا در مقابل خبر سر بریده شدن یک توله سگ منقلب می گردی و آشفته می شوی و برای او به دادخواهی می روی ، ولی از اینکه روزانه صدها میلیون تن از همنوعان من سر بریده می شوند ، هیچ احساسی نداری ؟! چرا با دیدن صحنهء تصادف یک گربه در خیابان سراسیمه به کمکش می شتابی و ناخواسته اشک بر گونه هایت سرازیر می شود ، ولی با دیدن صحنهء جان کندن من متاثر نمی شوی ؟! چرا ؟!
مگر من چه فرقی با آن گربه دارم ؟! چرا من را فقط باید در ظرف شام و نهارت پیدا کنی ؟ باور کن من هم درد را همان اندازه حس می کنم . من هم به حمایت تو نیاز دارم . ممکن است مثل آن گربه ملوس و اغواگر نباشم . ممکن است مثل آن سگ برای تو دم تکان ندهم . ولی من هم زندگی ام را دوست دارم . حیات ، من سهم خود را از این واژه می خواهم! من نمی خواهم بمیرم . به من هم بیاندیش . مرا هم اندازهء همان گربه و سگ دوست داشته باش . من معنای دوست داشتن را می فهمم . من جلبک نیستم .

 

(ممنون از دوست بسیار عزیزم((حامی حیوانات)) )